vurige verhalen, verwonderende thema's en zware laatste loodjes

Hoi hoi!

Alweer een eindje geleden! De tijd gaat voor ons echter heel snel, het lijken voor ons amper een paar dagen geleden dat we onze vorige blogtekst schreven…

Vorige week sloten we een vurige week af. De kinderen leerden het liedje aan dat de brandblussers in Engeland zongen, ,kwamen te weten hoe de brandweer in Ghana is ontstaan en hoe ze werken, en wat de oorzaken en gevolgen van brand waren. De brandweermannen vertelden de kinderen dat ze thuis nooit met vuur mogen spelen, en dat ze aan hun papa moesten zeggen dat die niet in bed mag roken.. Na het luistergedeelte volgde het actieve deel, een groot avontuur voor de kinderen! Een enthousiaste brandweerman legde uit waar alle materialen in de brandweerwagen voor dienen, en daarna mochten de kinderen zelf ondervinden hoe het is om een echte brandweerman of –vrouw te zijn! Met de brandweerslang leerden ze blussen, en om af te sluiten deden ze nog een ritje in de brandweerwagen! Al zingend in het schoolbusje gingen we naar het Jubilee Park, een groot plein waar de kinderen konden spelen en waar we hen een drankje gaven om hun dorst te blussen. De kindjes straalden van geluk!

Deze week begonnen we met ons laatste thema: Belgische verhalen. We startten bij elke klasgroep met een klein poppenkasttoneeltje over een bepaald thema: vriendschap/liefde bij P2, geloven bij P3, en dieren bij P1. Daarna vertelden we een verhaal uit ons grote sprookjesboek! We vroegen de kindjes wat de eigenschappen zijn van een goeie vriend, in wat ze allemaal geloven, en of dieren kunnen praten en gevoelens hebben. Na het vertel- en praatgedeelte gingen ze aan de slag in het knutselgedeelte! We gaven de kinderen de opdracht om in groepjes een mooi schilderij te maken over het thema en hun fantasie naar boven te halen. Er kwamen mooie en leuke dingen uit! Om af te sluiten mochten ze de uitnodiging voor het schoolfeest inkleuren, en nemen ze die vrijdag mee naar huis voor hun familie!

Het einde van het project nadert, de show komt eraan! Het is een hele organisatie om het schoolfeest op poten te zetten, en vooral het aanleren van de acts aan de kinderen is geen makkie! Vooral bij de jongsten dan. Ze spreken niet allemaal zo goed Engels en begrijpen ons moeilijk/niet. Vele kinderen spreken thuis Wali, de plaatselijke taal, de school is dan de enige plaats is waar ze Engels (moeten) spreken. Ons geduld wordt bij het inoefenen van de acts vaak op de proef gesteld, we zweten erop los... De kinderen blijven echter superenthousiast om alles aan te leren! Tegelijk zien we in dat we dit laatste deel (het schoolfeest voor de ouders, vrienden, …) onderschat hebben. Daarom proberen we het voor onszelf haalbaar te houden: we geven taken door aan de directeur van de school, zoals zorgen voor podiummateriaal, huren van de stoelen, enz. De meeste leerkrachten van de klasgroepen helpen ons ook om de kinderen structuur aan te bieden, we zijn blij dat ze er zijn!!
Ondertussen regelen we ook de laatste praktische zaken, halen we nog wat materiaal, doen we nog allerhande ditjes en datjes voor de show. Geloof het of niet, maar ook in Ghana kun je stress hebben! J Wat ons soms de muren op doet lopen is dat de bevolking hier geen stress kent, en voor alles tijd heeft. Ondertussen loopt onze deadline verder en weten we niet wat eerst gedaan om de show tot een goed einde te brengen! Jammer eigenlijk, want het zorgt ervoor dat we minder genieten van die andere cultuur en van de dagelijkse dingen die we hier meemaken. We hopen dan ook dat de show geslaagd zal zijn, en dat we met voldoening ons project kunnen afsluiten. De leerkrachten van de school bemoedigen ons, en wij gaan er verder voor!!

Tot zover de laatste nieuwtjes over ons project, na de show volgende week zaterdag geven we jullie een uitgebreid verslag van hoe het was! Duim maar met ons mee, want wij voelen de spanning al tot in onze kleine teen!!!

Vele groetjes en hou jullie goed in Belgenlandje!

Veerle en Lizzy