Allerliefste vrienden en familieleden in Belgenland,
Hier zijn we met ons laatste berichtje vanuit Ghana – Wa want het loopt hier voor ons weldra op zijn eind…
Vorige week hadden we een enorm zware week, wat betreft materialen aankopen voor het grote schoolfeest, decoratiestukken in elkaar knutselen, planningen en programmaties in elkaar knutselen, enz enz… Het was voor ons een minder leuke, zware, frustrerende week met weinig uurtjes slaap!
Vorige vrijdag hadden we dan onze generale repititie, waarbij alles misliep wat maar kon mislopen. De muziekinstallatie viel constant uit, de microfoon werkte niet meer, de kinderen waren druk en hectisch, de leerkrachten wisten niet (ondanks onze briefing!) wat ze precies moesten doen, onze contactpersoon die voor de muziek zou zorgen kwam niet opdagen, enz enz… We zagen het die dag maar somber in en hadden het gevoel er alleen voor te staan. Maar we lieten ons hoofd niet hangen en haalden toch nog het onderste uit de kan…
Want de dag daarop, zaterdag, brak het ochtendgloren aan en was het die hele speciale dag voor de kinderen en voor ons: Het grote OUR HOME- festival! De kindjes kwamen met een kriebelend opgewonden en tikkeltje nerveus gevoel naar de school! Wij praatten hen moed in voor de show en gingen er `samen sterk` voor! Ook wij waren zenuwachtig tot in ons kleine teentje! De speelplaats was dan ook omgetoverd tot een groot podium met een publiek vol benieuwde ouders en vrienden! Veerle en ik hadden ons voor deze feestelijke gelegenheid als echte `afrikaanse mama`s` gekleed en openden zo de show met de 2 presentatie sterren die de show heel goed inleidden! Het begin was machtig, een plein vol mensen die met benieuwde ogen en grote oren zaten te luisteren! In tegenstelling tot de fiasco van de generale repetitie, is de show een immens succes geworden! De kinderen voelden zich werkelijk als stralende en schitterende sterren en dat deden ze ook! Ze hebben die dag Wa werkelijk doen schitteren van geluk, trots, vriendschap en liefde! Wij zijn zo ongelooflijk trots op hen! Die dag heeft voor ons ongelooflijk veel goed gemaakt van het zware werk en de frustraties vooraf! Na ons slotlied met alle kinderen, de final countdown met ballonnen, hebben wij nog een speech geimproviseerd waarin we de kinderen, leerkrachten en directie bedankt hebben voor al de kansen die we de afgelopen weken gekregen hebben in deze school! We hebben een groot projectboek gegeven aan de school als afscheidcadeau, waarin activiteitjes rond onze thema`s uitgeschreven staan en natuurlijk met een heleboel foto`s van de afgelopen weken! Alle leerkrachten hebben we symbolisch in de bloemetjes gezet met een roos en een mooie afscheidskaart met portretfoto van hen op!
Daarna heeft iemand van de ouderraad ook een toespraak geven waarin wij rijkelijk bedankt werden voor al hetgene we hier gedaan hebben. De school is van plan om vanaf nu elk jaar rond deze tijd een dergelijk schoolfeest met de kinderen te organiseren! Voor ons misschien een reden om in juni 2010 nog een keertje terug te keren?! ;)
Na afloop van de show hebben we nog een drankje en koekje gegeten met alle kindjes om hun glorie en succes te vieren, wat straalden ze! Ze kregen ook allen een ster als ketting van ons met de tekst `you`re a real shining star! Thank you, lizzy en veerle`. Sommige kindjes moesten al een traantje wegpinken omdat deze show nu werkelijk het einde betekent van het project. Maar deze show was nog niet het effectieve afscheid van die lieve spruitjes, we keren deze week zeker nog eens terug om iedereen een laatste knuffel te geven!
Deze week restte dan nog onze laatste missie die we moesten vervullen in Wa. Dankzij al jullie feest- en eetlust tijdens onze benefietacties voor vertrek, hebben wij een zeer mooi bedrag kunnen inzamelen. Nu ons project op zijn einde gelopen is, hebben wij nog een budget over van ongeveer 1100 euro!
Aangezien wij ons project in een priveschool gedaan hebben, waar de kinderen van de welgesteldere Ghanezen naar school gaan, hebben we besloten om met dit extra budget te investeren in een staatsschool, waar er nog een groot gebrek bestaat aan basisbehoeften (hieronder verstaan we; schoolbanken en tafels, overdekte en gesloten klaslokalen,…). We hebben de `Anglican primary school` van Wa bezocht. Deze school wordt gedeeltelijk gesteund door de overheid (hoewel die steun voorlopig even stil ligt door de hervormingen van het nieuwe parlement), en gedeeltelijk door de anglicaanse kerk. In deze school hebben niet alle kinderen schoolbankjes om op te zitten. Vaak zitten de kinderen met 4 op een bankje van 2 en hebben ze ook geen tafeltjes om op te schrijven. In de JHS (Junior High School) moeten de jongeren zelfs hun eigen bankjes meebrengen van thuis! De ouders van deze kinderen kunnen vaak het schoolgeld niet betalen, waardoor de school geen geld heeft om half open schoolgebouwen af te werken, schoolmeubels voor de kinderen aan te kopen, enz…
Wij hebben deze school bezocht en samen gezeten met de verantwoordelijken van de lagere school en de secundaire school! We hebben besloten om ons extra budget te besteden aan de basisbehoeften die ontbreken in deze school, nl. schoolbanken voor de kinderen. De school is ons ongelooflijk dankbaar en samen met hen hebben we de meest kwalitatieve mogelijkheden afgewogen die binnen ons budget passen. We voorzien de school nu in het volgende:
- 60 dubbele bankjes voor kinderen van de lagere school (voor 120 kinderen)
- 2 grote opbergkasten voor de schoolboeken voor het bureau van de JHS.
+ 30 stoelen en banken voor de jongeren
We zullen deze week ook al resultaat kunnen zien van deze investering want de timmerman startte zo snel mogelijk met het maken van deze schoolbanken.
Vrijdag vertrekken we dan uit Wa om nog 3 weekjes te genieten van de andere Ghanese pracht! De komende dagen gaan wij ons huisje opruimen, stilaan inpakken en van iedereen afscheid nemen. Het wordt nog een weekje puur genieten van Wa en het samenzijn met de mensen hier! Woensdagavond geven we een afscheidsfeestje met onze buurtkinderen en vrienden, die ons intussen ook zeer nauw aan het hart liggen! Donderdagvoormiddag moeten we dan van onze geliefde kinderen in de school afscheid gaan nemen en donderdagavond geven we onze afscheidsdrink met onze Ghanese vrienden in ons Ghanese stamcafeetje `Milky Way spot` bij Sister Helen! We weten nu al dat we het hier ongelooflijk zullen missen en dat het geen gemakkelijk afscheid zal worden!
Maar we hebben ook wel heel veel zin om volop te gaan genieten van andere mooie streken in Ghana!
Zo beste mensen, tot hier ons laatste berichtje vanuit Wa, jullie horen terug van ons als we terug in Belgie zijn! Op 21 juli vliegen we terug naar jullie! We organiseren zeker een terugkommoment, waarschijnlijk opnieuw in Gent en Ieper, waar jullie allen van harte op uitgenodigd zullen worden (via deze blog) om samen met ons dit wondermooie avontuur te herbeleven!
Veel liefs, en geniet van het mooie zomerbriesje, festivalletjes, reisjes, … in ons Belgenlandje!
Zonnige zoenen,
Lizzy en Veerle
dinsdag 23 juni 2009
donderdag 11 juni 2009
vurige verhalen, verwonderende thema's en zware laatste loodjes
Hoi hoi!
Alweer een eindje geleden! De tijd gaat voor ons echter heel snel, het lijken voor ons amper een paar dagen geleden dat we onze vorige blogtekst schreven…
Vorige week sloten we een vurige week af. De kinderen leerden het liedje aan dat de brandblussers in Engeland zongen, ,kwamen te weten hoe de brandweer in Ghana is ontstaan en hoe ze werken, en wat de oorzaken en gevolgen van brand waren. De brandweermannen vertelden de kinderen dat ze thuis nooit met vuur mogen spelen, en dat ze aan hun papa moesten zeggen dat die niet in bed mag roken.. Na het luistergedeelte volgde het actieve deel, een groot avontuur voor de kinderen! Een enthousiaste brandweerman legde uit waar alle materialen in de brandweerwagen voor dienen, en daarna mochten de kinderen zelf ondervinden hoe het is om een echte brandweerman of –vrouw te zijn! Met de brandweerslang leerden ze blussen, en om af te sluiten deden ze nog een ritje in de brandweerwagen! Al zingend in het schoolbusje gingen we naar het Jubilee Park, een groot plein waar de kinderen konden spelen en waar we hen een drankje gaven om hun dorst te blussen. De kindjes straalden van geluk!
Deze week begonnen we met ons laatste thema: Belgische verhalen. We startten bij elke klasgroep met een klein poppenkasttoneeltje over een bepaald thema: vriendschap/liefde bij P2, geloven bij P3, en dieren bij P1. Daarna vertelden we een verhaal uit ons grote sprookjesboek! We vroegen de kindjes wat de eigenschappen zijn van een goeie vriend, in wat ze allemaal geloven, en of dieren kunnen praten en gevoelens hebben. Na het vertel- en praatgedeelte gingen ze aan de slag in het knutselgedeelte! We gaven de kinderen de opdracht om in groepjes een mooi schilderij te maken over het thema en hun fantasie naar boven te halen. Er kwamen mooie en leuke dingen uit! Om af te sluiten mochten ze de uitnodiging voor het schoolfeest inkleuren, en nemen ze die vrijdag mee naar huis voor hun familie!
Het einde van het project nadert, de show komt eraan! Het is een hele organisatie om het schoolfeest op poten te zetten, en vooral het aanleren van de acts aan de kinderen is geen makkie! Vooral bij de jongsten dan. Ze spreken niet allemaal zo goed Engels en begrijpen ons moeilijk/niet. Vele kinderen spreken thuis Wali, de plaatselijke taal, de school is dan de enige plaats is waar ze Engels (moeten) spreken. Ons geduld wordt bij het inoefenen van de acts vaak op de proef gesteld, we zweten erop los... De kinderen blijven echter superenthousiast om alles aan te leren! Tegelijk zien we in dat we dit laatste deel (het schoolfeest voor de ouders, vrienden, …) onderschat hebben. Daarom proberen we het voor onszelf haalbaar te houden: we geven taken door aan de directeur van de school, zoals zorgen voor podiummateriaal, huren van de stoelen, enz. De meeste leerkrachten van de klasgroepen helpen ons ook om de kinderen structuur aan te bieden, we zijn blij dat ze er zijn!!
Ondertussen regelen we ook de laatste praktische zaken, halen we nog wat materiaal, doen we nog allerhande ditjes en datjes voor de show. Geloof het of niet, maar ook in Ghana kun je stress hebben! J Wat ons soms de muren op doet lopen is dat de bevolking hier geen stress kent, en voor alles tijd heeft. Ondertussen loopt onze deadline verder en weten we niet wat eerst gedaan om de show tot een goed einde te brengen! Jammer eigenlijk, want het zorgt ervoor dat we minder genieten van die andere cultuur en van de dagelijkse dingen die we hier meemaken. We hopen dan ook dat de show geslaagd zal zijn, en dat we met voldoening ons project kunnen afsluiten. De leerkrachten van de school bemoedigen ons, en wij gaan er verder voor!!
Tot zover de laatste nieuwtjes over ons project, na de show volgende week zaterdag geven we jullie een uitgebreid verslag van hoe het was! Duim maar met ons mee, want wij voelen de spanning al tot in onze kleine teen!!!
Vele groetjes en hou jullie goed in Belgenlandje!
Veerle en Lizzy
Alweer een eindje geleden! De tijd gaat voor ons echter heel snel, het lijken voor ons amper een paar dagen geleden dat we onze vorige blogtekst schreven…
Vorige week sloten we een vurige week af. De kinderen leerden het liedje aan dat de brandblussers in Engeland zongen, ,kwamen te weten hoe de brandweer in Ghana is ontstaan en hoe ze werken, en wat de oorzaken en gevolgen van brand waren. De brandweermannen vertelden de kinderen dat ze thuis nooit met vuur mogen spelen, en dat ze aan hun papa moesten zeggen dat die niet in bed mag roken.. Na het luistergedeelte volgde het actieve deel, een groot avontuur voor de kinderen! Een enthousiaste brandweerman legde uit waar alle materialen in de brandweerwagen voor dienen, en daarna mochten de kinderen zelf ondervinden hoe het is om een echte brandweerman of –vrouw te zijn! Met de brandweerslang leerden ze blussen, en om af te sluiten deden ze nog een ritje in de brandweerwagen! Al zingend in het schoolbusje gingen we naar het Jubilee Park, een groot plein waar de kinderen konden spelen en waar we hen een drankje gaven om hun dorst te blussen. De kindjes straalden van geluk!
Deze week begonnen we met ons laatste thema: Belgische verhalen. We startten bij elke klasgroep met een klein poppenkasttoneeltje over een bepaald thema: vriendschap/liefde bij P2, geloven bij P3, en dieren bij P1. Daarna vertelden we een verhaal uit ons grote sprookjesboek! We vroegen de kindjes wat de eigenschappen zijn van een goeie vriend, in wat ze allemaal geloven, en of dieren kunnen praten en gevoelens hebben. Na het vertel- en praatgedeelte gingen ze aan de slag in het knutselgedeelte! We gaven de kinderen de opdracht om in groepjes een mooi schilderij te maken over het thema en hun fantasie naar boven te halen. Er kwamen mooie en leuke dingen uit! Om af te sluiten mochten ze de uitnodiging voor het schoolfeest inkleuren, en nemen ze die vrijdag mee naar huis voor hun familie!
Het einde van het project nadert, de show komt eraan! Het is een hele organisatie om het schoolfeest op poten te zetten, en vooral het aanleren van de acts aan de kinderen is geen makkie! Vooral bij de jongsten dan. Ze spreken niet allemaal zo goed Engels en begrijpen ons moeilijk/niet. Vele kinderen spreken thuis Wali, de plaatselijke taal, de school is dan de enige plaats is waar ze Engels (moeten) spreken. Ons geduld wordt bij het inoefenen van de acts vaak op de proef gesteld, we zweten erop los... De kinderen blijven echter superenthousiast om alles aan te leren! Tegelijk zien we in dat we dit laatste deel (het schoolfeest voor de ouders, vrienden, …) onderschat hebben. Daarom proberen we het voor onszelf haalbaar te houden: we geven taken door aan de directeur van de school, zoals zorgen voor podiummateriaal, huren van de stoelen, enz. De meeste leerkrachten van de klasgroepen helpen ons ook om de kinderen structuur aan te bieden, we zijn blij dat ze er zijn!!
Ondertussen regelen we ook de laatste praktische zaken, halen we nog wat materiaal, doen we nog allerhande ditjes en datjes voor de show. Geloof het of niet, maar ook in Ghana kun je stress hebben! J Wat ons soms de muren op doet lopen is dat de bevolking hier geen stress kent, en voor alles tijd heeft. Ondertussen loopt onze deadline verder en weten we niet wat eerst gedaan om de show tot een goed einde te brengen! Jammer eigenlijk, want het zorgt ervoor dat we minder genieten van die andere cultuur en van de dagelijkse dingen die we hier meemaken. We hopen dan ook dat de show geslaagd zal zijn, en dat we met voldoening ons project kunnen afsluiten. De leerkrachten van de school bemoedigen ons, en wij gaan er verder voor!!
Tot zover de laatste nieuwtjes over ons project, na de show volgende week zaterdag geven we jullie een uitgebreid verslag van hoe het was! Duim maar met ons mee, want wij voelen de spanning al tot in onze kleine teen!!!
Vele groetjes en hou jullie goed in Belgenlandje!
Veerle en Lizzy
maandag 1 juni 2009
Relaxen, dansen, zingen, en nog zoveel meer...
Hallo daar Belgen in het thuisfront,
Het is een hele poos geleden dat wij een tekstje op de blog kunnen
plaatsen hebben, onze excuses hiervoor! Helaas kunnen we hier niet
echt aan doen omdat er de laatste weken veel problemen geweest zijn
met internet, electriciteitspannes, ... En naast die problemen hebben
we het ook zeer druk gehad de laatste weken. We zullen jullie nu wat
meer vertellen over onze afgelopen weken hier.
De afgelopen 2 weken zijn we telkens weer aan de slag gegaan met de
kinderen rondom een ander thema. Twee weekjes geleden stond ons 2e
thema op het programma; relaxatie. We lieten de kindjes hier ervaren
hoe leeftijdsgenootjes tot rust komen bij ons in Vlaanderen. Van
kinderyoga, expressie oefeningen, tot massage in de natuur met
allerhande snoezelvoorwerpen lieten wij elk kind een echt `Zen` gevoel
ervaren. Zowel voor de leerkrachten als de kinderen was dit iets
geheel nieuw maar ze vonden het echt heel leuk. Ze vonden het best wel
grappig om elkaar tot rust te laten komen met veertjes en penseeltjes
maar genoten met volle teugen. Heel fijn voor ons om hen zo aan het
werk te zien! Naar de interculturele uitwisseling met Vlaamse kinderen
toe konden we wel niet zo veel gebruiken. In Ghana worden geen
relaxatie technieken gebruikt. Mensen hebben dat hier ook minder nodig
omdat ze zowiezo al in een veel minder prestatiegerichte cultuur dan
bij ons leven, waar heel wat mensen overstresst raken. Een
overstresste afrikaan hebben wij hier nog niet gezien. En als ze dan
toch tot rust willen komen gaan ze gewoon een dutje doen, zeggen ze
zelf.
Vorige week stond ons 3e thema dan te wachten, iets wat de kinderen
hier als de beste kunnen; muziek en dans! Met een groot swingpaleis
hebben we de pannen van het dak gedanst en gezongen. De kinderen
hebben ons ook heel wat afrikaanse liederen en dansen geleerd. De
sfeer was zeer uitgelaten en de kinderen deden enthousiast mee met elk
lied, elke dans. De kinderen hier zijn veel minder verlegen dan
kinderen in Vlaanderen om hun beste dansmoves te showen aan de anderen
maar ze kunnen er dan ook heel wat van!
Deze week zijn we begonnen aan ons 4e thema, die we een beetje hebben
moeten aanpassen. Normaal zouden we een fotoworkshop gaan doen waarbij
kinderen de kwaliteiten van de anderen mooi op de foto zetten en
benadrukken, dit tijdens klasuitstapjes. De fotoworkshop hebben we
maar laten varen, omdat het praktisch niet haalbaar was om met zoveel
kinderen foto`s te gaan maken. We doen deze week wel uitstapjes met
elke klasgroep naar de brandweer van Wa. Vandaag was het de eerste
keer en de kinderen vonden het ongelooflijk leuk! Ze mochten met een
echte brandweerslang spuiten, helmen opzetten en iedereen mocht
meerijden in de brandweerwagen! Een unieke en educatieve ervaring voor
hen, en ook de directie en leerkrachten waren zeer blij met deze
uitstap. Daarna trakteren we alle kindjes nog op een drankje in een
lokale spot (de cafeetjes/ terrasjes hier), waar een groot (speel)
plein aan verbonden is. Dan zijn de kinderen ook door het dolle heen
omdat het voor hen zeker niet alledaags is om frisdrank te kunnen
drinken. Het is dan ook een leuke afsluiter voor het klasuitstapje.
Voor de rest zijn we nu ook heel druk bezig met onze voorbereidingen
voor het schoolfeest. Op 20 juni moeten wij bijna afscheid gaan nemen
van de kinderen en de school, dat betekent dan ook het einde van ons
project en dat willen we graag vieren. We gaan een groot schoolfeest
organiseren voor alle betrokkenen (ouders, broers en zussen, vrienden)
waarbij de kinderen volledig in het middelpunt van de belangstelling
zullen staan. We steken nu een grote show in elkaar rondom alles wat
in onze thema`s aan bod gekomen is, samen met de hele school.
Daarnaast komen er ook heel wat praktische voorbereidingen bij kijken
zoals muziekinstallatie huren, cameraman huren, podium en decoratie
zoeken, kostuums laten maken voor de kinderen, enz... We zijn daar dan
ook heel wat mee bezig na onze uurtjes die we werken in de school. Doordat er zoveel werk komt bij kijken, hebben we ook de andere
kindergroepen moeten schrappen om activiteiten mee te doen. Tot voor
kort gingen we ook nog naar de kleuterschool, Wa Yiri weeshuis en de
dorpen om daar met de kinderen activiteiten te doen. Maar nu ons
project volop draait hebben we geen tijd meer om dat erbij te nemen.
We vinden het zelf ook zeer jammer maar gaan soms nog eens op bezoek
bij deze kinderen.
Onze vrije tijd, de weekends, vullen we met uitstapjes of dingetjes
die we graag willen doen. Het afgelopen weekend zijn we naar de hippo
sanctuary geweest, waar we eerst de nacht hebben doorgebracht in een
boomhut. We sliepen onder een blote sterrenhemel in het midden van de
jungle en kwamen helemaal tot rust. De dag erop hebben we dan met een
kanootje de black volta river een stukje afgevaren om nijlpaarden te
spotten, we hadden geluk om er 6 te kunnen zien baden in het water.
Een heel fijne en relaxte ervaring was dat!
Het weekend voordien heeft Veerle doorgebracht in het dorpje Ombo,
waar ze zonder elektriciteit met de mensen ter plaatse meeleefde. Ze
werd daar met open armen ontvangen en heeft met volle teugen genoten
van de gastvrijheid, plaatselijk eten, lachende kindjes, enz... Lizzy is dat weekend in Wa gebleven en is naar de afscheidsbarbeque van Kim, een nederlandse vrijwilliger, geweest die de week erop vertrok. Ook Inge, met wie we in het hostel samenwoonden, is de
week erop vertrokken.
Vorige vrijdag hebben we ook een zeer fijne dag gehad. De president
van Ghana, John Evans Atta Mills, kwam op bezoek naar Wa. Samen met
heel wat Ghanezen hebben wij op brommertjes meegetoerd doorheen de
straatjes van Wa in een parade met de president. Wa stond op z`n kop
en wij voelden ons in die parade ook zoals echte celebrities! Want
niet alleen op de president werd geroepen, natuurlijk vielen wij als
enige `nassara`s ook weer erg in het oog! ;) Een heel leuke ervaring
voor ons!
Voor de rest voelen wij ons hier nog steeds over het algemeen zeer
goed. Door hier langer te zijn leer je de cultuur wel steeds beter en
beter kennen. Dingen waar je je in eerste instantie niet aan ergert
kunnen na verloop van tijd wel een beetje beginnen irriteren. Zo
vragen mensen hier bv. vaak of ze onze kleren, slippers en allerhande
dingen mogen hebben. Of gewoon het feit dat je hier echt niets op
voorhand kan regelen is soms ook frustrerend. Zo weet je bv. maar net
op voorhand of een uitstap kan doorgaan. Voor de mensen hier betekent `volgende week` nog een zee van tijd, ze leven hier gewoon van dag tot dag. Of wanneer je hier bv.
de trotro (het plaatselijk openbaar vervoer) neemt, waar je tussen de
geiten en naar het zweet stinkende mensen gepropt zit (net als wij trouwens :)), gebeurt het wel
eens dat je opeens een uur stilstaat omdat de chauffeur zin heeft om
even op de markt te gaan wandelen. Het zijn dingen die soms, vooral
wanneer we nogal vermoeid zijn, voor irritaties zorgen. Maar dit weegt
nog steeds lang niet op tegen de momenten dat we hier lachen, springen
van blijdschap en gewoon ons echt wel goed voelen in deze open en
gastvrije cultuur.
Tot hier onze laatste nieuwtjes!
We hopen dat de studenten thuis nog met volle moed hun beste beentjes
kunnen voorzetten, we duimen voor jullie,en voor de werkers onder jullie, geniet maar volop van het mooie belgische zomerweertje!
Zonnige zoenen vanuit Wa,
Lizzy en Veerle
PS: Er zijn heel wat mensen die vragen om nog fotootjes te plaatsen op onze blog, maar jammer genoeg lukt dit hier niet meer omdat het internet te traag werkt en omdat er heel wat virussen op de computers zitten. Maar iedereen is zeker welkom om alle foto`s eens te komen bekijken bij ons persoonlijk deze zomer!
Het is een hele poos geleden dat wij een tekstje op de blog kunnen
plaatsen hebben, onze excuses hiervoor! Helaas kunnen we hier niet
echt aan doen omdat er de laatste weken veel problemen geweest zijn
met internet, electriciteitspannes, ... En naast die problemen hebben
we het ook zeer druk gehad de laatste weken. We zullen jullie nu wat
meer vertellen over onze afgelopen weken hier.
De afgelopen 2 weken zijn we telkens weer aan de slag gegaan met de
kinderen rondom een ander thema. Twee weekjes geleden stond ons 2e
thema op het programma; relaxatie. We lieten de kindjes hier ervaren
hoe leeftijdsgenootjes tot rust komen bij ons in Vlaanderen. Van
kinderyoga, expressie oefeningen, tot massage in de natuur met
allerhande snoezelvoorwerpen lieten wij elk kind een echt `Zen` gevoel
ervaren. Zowel voor de leerkrachten als de kinderen was dit iets
geheel nieuw maar ze vonden het echt heel leuk. Ze vonden het best wel
grappig om elkaar tot rust te laten komen met veertjes en penseeltjes
maar genoten met volle teugen. Heel fijn voor ons om hen zo aan het
werk te zien! Naar de interculturele uitwisseling met Vlaamse kinderen
toe konden we wel niet zo veel gebruiken. In Ghana worden geen
relaxatie technieken gebruikt. Mensen hebben dat hier ook minder nodig
omdat ze zowiezo al in een veel minder prestatiegerichte cultuur dan
bij ons leven, waar heel wat mensen overstresst raken. Een
overstresste afrikaan hebben wij hier nog niet gezien. En als ze dan
toch tot rust willen komen gaan ze gewoon een dutje doen, zeggen ze
zelf.
Vorige week stond ons 3e thema dan te wachten, iets wat de kinderen
hier als de beste kunnen; muziek en dans! Met een groot swingpaleis
hebben we de pannen van het dak gedanst en gezongen. De kinderen
hebben ons ook heel wat afrikaanse liederen en dansen geleerd. De
sfeer was zeer uitgelaten en de kinderen deden enthousiast mee met elk
lied, elke dans. De kinderen hier zijn veel minder verlegen dan
kinderen in Vlaanderen om hun beste dansmoves te showen aan de anderen
maar ze kunnen er dan ook heel wat van!
Deze week zijn we begonnen aan ons 4e thema, die we een beetje hebben
moeten aanpassen. Normaal zouden we een fotoworkshop gaan doen waarbij
kinderen de kwaliteiten van de anderen mooi op de foto zetten en
benadrukken, dit tijdens klasuitstapjes. De fotoworkshop hebben we
maar laten varen, omdat het praktisch niet haalbaar was om met zoveel
kinderen foto`s te gaan maken. We doen deze week wel uitstapjes met
elke klasgroep naar de brandweer van Wa. Vandaag was het de eerste
keer en de kinderen vonden het ongelooflijk leuk! Ze mochten met een
echte brandweerslang spuiten, helmen opzetten en iedereen mocht
meerijden in de brandweerwagen! Een unieke en educatieve ervaring voor
hen, en ook de directie en leerkrachten waren zeer blij met deze
uitstap. Daarna trakteren we alle kindjes nog op een drankje in een
lokale spot (de cafeetjes/ terrasjes hier), waar een groot (speel)
plein aan verbonden is. Dan zijn de kinderen ook door het dolle heen
omdat het voor hen zeker niet alledaags is om frisdrank te kunnen
drinken. Het is dan ook een leuke afsluiter voor het klasuitstapje.
Voor de rest zijn we nu ook heel druk bezig met onze voorbereidingen
voor het schoolfeest. Op 20 juni moeten wij bijna afscheid gaan nemen
van de kinderen en de school, dat betekent dan ook het einde van ons
project en dat willen we graag vieren. We gaan een groot schoolfeest
organiseren voor alle betrokkenen (ouders, broers en zussen, vrienden)
waarbij de kinderen volledig in het middelpunt van de belangstelling
zullen staan. We steken nu een grote show in elkaar rondom alles wat
in onze thema`s aan bod gekomen is, samen met de hele school.
Daarnaast komen er ook heel wat praktische voorbereidingen bij kijken
zoals muziekinstallatie huren, cameraman huren, podium en decoratie
zoeken, kostuums laten maken voor de kinderen, enz... We zijn daar dan
ook heel wat mee bezig na onze uurtjes die we werken in de school. Doordat er zoveel werk komt bij kijken, hebben we ook de andere
kindergroepen moeten schrappen om activiteiten mee te doen. Tot voor
kort gingen we ook nog naar de kleuterschool, Wa Yiri weeshuis en de
dorpen om daar met de kinderen activiteiten te doen. Maar nu ons
project volop draait hebben we geen tijd meer om dat erbij te nemen.
We vinden het zelf ook zeer jammer maar gaan soms nog eens op bezoek
bij deze kinderen.
Onze vrije tijd, de weekends, vullen we met uitstapjes of dingetjes
die we graag willen doen. Het afgelopen weekend zijn we naar de hippo
sanctuary geweest, waar we eerst de nacht hebben doorgebracht in een
boomhut. We sliepen onder een blote sterrenhemel in het midden van de
jungle en kwamen helemaal tot rust. De dag erop hebben we dan met een
kanootje de black volta river een stukje afgevaren om nijlpaarden te
spotten, we hadden geluk om er 6 te kunnen zien baden in het water.
Een heel fijne en relaxte ervaring was dat!
Het weekend voordien heeft Veerle doorgebracht in het dorpje Ombo,
waar ze zonder elektriciteit met de mensen ter plaatse meeleefde. Ze
werd daar met open armen ontvangen en heeft met volle teugen genoten
van de gastvrijheid, plaatselijk eten, lachende kindjes, enz... Lizzy is dat weekend in Wa gebleven en is naar de afscheidsbarbeque van Kim, een nederlandse vrijwilliger, geweest die de week erop vertrok. Ook Inge, met wie we in het hostel samenwoonden, is de
week erop vertrokken.
Vorige vrijdag hebben we ook een zeer fijne dag gehad. De president
van Ghana, John Evans Atta Mills, kwam op bezoek naar Wa. Samen met
heel wat Ghanezen hebben wij op brommertjes meegetoerd doorheen de
straatjes van Wa in een parade met de president. Wa stond op z`n kop
en wij voelden ons in die parade ook zoals echte celebrities! Want
niet alleen op de president werd geroepen, natuurlijk vielen wij als
enige `nassara`s ook weer erg in het oog! ;) Een heel leuke ervaring
voor ons!
Voor de rest voelen wij ons hier nog steeds over het algemeen zeer
goed. Door hier langer te zijn leer je de cultuur wel steeds beter en
beter kennen. Dingen waar je je in eerste instantie niet aan ergert
kunnen na verloop van tijd wel een beetje beginnen irriteren. Zo
vragen mensen hier bv. vaak of ze onze kleren, slippers en allerhande
dingen mogen hebben. Of gewoon het feit dat je hier echt niets op
voorhand kan regelen is soms ook frustrerend. Zo weet je bv. maar net
op voorhand of een uitstap kan doorgaan. Voor de mensen hier betekent `volgende week` nog een zee van tijd, ze leven hier gewoon van dag tot dag. Of wanneer je hier bv.
de trotro (het plaatselijk openbaar vervoer) neemt, waar je tussen de
geiten en naar het zweet stinkende mensen gepropt zit (net als wij trouwens :)), gebeurt het wel
eens dat je opeens een uur stilstaat omdat de chauffeur zin heeft om
even op de markt te gaan wandelen. Het zijn dingen die soms, vooral
wanneer we nogal vermoeid zijn, voor irritaties zorgen. Maar dit weegt
nog steeds lang niet op tegen de momenten dat we hier lachen, springen
van blijdschap en gewoon ons echt wel goed voelen in deze open en
gastvrije cultuur.
Tot hier onze laatste nieuwtjes!
We hopen dat de studenten thuis nog met volle moed hun beste beentjes
kunnen voorzetten, we duimen voor jullie,en voor de werkers onder jullie, geniet maar volop van het mooie belgische zomerweertje!
Zonnige zoenen vanuit Wa,
Lizzy en Veerle
PS: Er zijn heel wat mensen die vragen om nog fotootjes te plaatsen op onze blog, maar jammer genoeg lukt dit hier niet meer omdat het internet te traag werkt en omdat er heel wat virussen op de computers zitten. Maar iedereen is zeker welkom om alle foto`s eens te komen bekijken bij ons persoonlijk deze zomer!
Abonneren op:
Posts (Atom)
