Antere nassara`s,

We verrassen jullie deze keer met een kort tekstje van onze afgelopen week in Wa. De afgelopen week zijn we nog niet met het project gestart omdat de kinderen hier nog steeds vakantie hebben. Maar we hebben zeker niet stilgezeten. We hebben zowel met de allerkleinste spruitjes van de `Rising star school`, de stoere meiden en gasten van het Wa Yiri weeshuis, de grote binken van de scouts, en de dorpskinderen van Zanko gespeeld tot we erbij neervielen. Zowel voor hen als onszelf was het weer dolle pret. Maar we verlangen er nu wel naar om ook echt aan onze projectactiviteiten te kunnen starten en iets op te bouwen met de kinderen en leerkrachten op school. Deze ochtend zijn we naar `our home` - de school waar we vanaf morgen aan de slag gaan- getrokken om afspraken te maken. We mogen meerdere dagen per week gaan en krijgen telkens 2 uur tijd om ons project binnen bepaalde vakken in te plannen. Deze week zullen we op dinsdag – woensdag en donderdag naar daar gaan en werken we telkens met een andere klasgroep. Omdat er in elke klas ongeveer 50 kinderen zitten zullen we de groep waarschijnlijk in 2 splitsen zodat Veerle en ik ieder een groep voor onze rekening nemen, samen met een leerkracht. Dan kunnen we toch meer doen op die 2 uur tijd en is de groep wat kleiner. We zullen ook nog een uitstapje doen met elke groep kinderen en werken met hen naar een groot voorstelmoment voor de ouders en het betrokken netwerk op het einde van ons project. Bij ons kriebelt het alvast van kop tot teen om er morgen in te vliegen! Daarnaast zullen we elke vrijdag naar de kleuterschool (Rising star school) trekken om daar nieuwe spelletjes aan te leren tijdens de buitenschoolse activiteiten. En daarnaast blijven we plekjes vrijhouden om naar de kinderen van Wa yiri, scouts en de dorpen te gaan.

Naast de talrijke spelletjes die we deze week gedaan hebben, hebben we onszelf ook even getrakteerd op een weekendje ertussenuit. We zijn met alle vrijwilligers naar Mole national park geweest. Naast de supermooie natuur en bewonderenswaardige dieren hebben we eindelijk ook kunnen genieten van een verfrissende duik in het zwembad. Het was een relaxed en deugddoend weekendje.

Voor de rest vinden we hier steeds beter onze weg en beginnen we ons steeds meer te `settelen`. Nadat ons lichaam (en darmen) even gereageerd hebben op het Ghanese voedsel en de hitte, is onze gezondheid weer grotendeels wat het moet zijn. Wuivend en lachend naar jong en oud fietsen we hier op onze krakkemikkige fietsjes door de straatjes. We blijven versteld staan van bepaalde dingen die voor ons niet zo fijn aanvoelen (bv. Dat we hier als blanken als oppermachtig worden gezien) maar leren met die dingen steeds beter omgaan.
Tot slot nog enkele `wist je dat`jes` voor jullie:

Wisten jullie dat…

- ze hier een `Ieperstraat` hebben
- We niet verwacht hadden dat Wa zo`n grote stad is
- We hier choco kunnen kopen in een `europees – ghanees` winkeltje
- Mensen hier constant toeteren op straat, voor vanalles en nog wat en ook juist voor niks
- we al onze boodschapjes op straat, de markt en op `vrouwenhoofden` doen, van bananen, mango`s, brood tot klerenstoffen…
- een kerkviering hier 3 uren duurt en de preek er heel erg heftig aan toegaat
- Veerle de Ghanezen geleerd heeft om `toeme toch` te laten roepen tijdens het spelletje Jungle speed
- Lizzy hier tot `crazy lizzy` gedoopt is en 28 keer `allee` zegt in 2 uur tijd
- Er naar de dorpen altijd een vertaler met ons meegaat omdat de mensen daar geen engels spreken
- Een pintje of colaatje hier slechts 0,50 cent kost
- Het internet hier extreme traag werkt en dit ons wel eens frustreert
- Het hier om de 6 dagen grote marktdag is en de mensen hier talrijk naartoe trekken van her en der
- Mensen hier vaak vragen of ze onze kleren mogen hebben
- Mensen hier heel rechtuit zijn en geen blad voor de mond nemen als ze iets zeggen
- De kinderen ons hier naroepen met `nassara nassara, how are you? We are fine, thank you` en wij dan vrolijk terugroepen `hi, we are also fine, thank you`
- Voetbal hier suuuuperpopulair is en je in het weekend overal matchen ziet: de ene ploeg met shirts - de andere zonder shirts
- Lizzy gepraat heeft met de kinderen van Wa Yiri over verliefd zijn en ze het supergrappig vinden dat je dan `butterflies in your belly` voelt
- We ons hier best wel thuis voelen!

Tot de volgende,
Veel liefs,
Lizzy en Veerle